Gdzie krew wsiąkła w ziemię... XXVII Zlot Niepodległościowy w Łowczówku

8 listopada 2026 r. odbył się tradycyjny Zlot Niepodległościowy, podczas którego mieszkańcy i goście wspólnie modlili się za Ojczyznę. Głównym punktem uroczystości była msza św. polowa przy kaplicy na cmentarzu wojennym nr 171 w Łowczówku w intencji Ojczyzny oraz poległych i zmarłych Legionistów
Na zaproszenie wójta Gminy Pleśna Józefa Knapika i Ryszarda Stankowskiego, zostali zaproszeni: Aleksander Gucwa i Bogusław Kuciakowski, którzy dokumentowali całą uroczystość.
O godz. 11.00 rozpoczęła się koncelebrowana polowa msza św., której przewodniczył Proboszcz tutejszej Parafia Wniebowzięcia NMP w Pleśnej - ks. Krzysztof Franczyk, wraz z Proboszczem Parafii Św. Jakuba w Tuchowie –ks. Alfonsem Gurowskim, Ojcem Sławomirem Skubiszem ze Zgromadzenia Ojców Redemptorystów, a okolicznościowe patriotyczno – biblijne kazanie wygłosił wikariusze Parafii pod wezwaniem Ducha Św. w Rzuchowej – ks. Norbert Sadko.
Po Mszy św. głos zabrał wójt gminy Pleśna Józef Knapik, który powiedział: ,, OBUDŹ SIĘ POLSKO! Niech te słowa zabrzmią dzisiaj w Łowczówku mocniej niż salwa honorowa! Niech przejdą przez te wzgórza, przez legionowe mogiły, przez nasze domy, szkoły i polskie rodziny. Niech dotrą do każdego, komu Polska jest bliska. Niech dotrą również do tych, którzy zapomnieli, że ojczyzna – Polska jest nasza wspólna. Polska jest ponad nami wszystkimi!”

List okolicznościowy na dzisiejszą uroczystość skierował Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Karol Nawrocki, który odczytał doradca Pana Prezydenta, były Szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Pan Minister Jan Józef Kasprzyk.
W Zlocie uczestniczyła Posłanka Anna Pieczarka, poseł 4 ostatnich kadencji, Inicjator Zlotów Niepodległościowych w Łowczówku Pan Michał Wojtkiewicz. Było wojsko reprezentowane przez 21Lekki Batalion Górski z Wojnarowej a Apel Poległych czytał por. Grzegorz Bednarek.
W części oficjalnej uroczystości, odśpiewano hymn państwowy, były przemówienia zaproszonych gości, apel pamięci oraz salwa honorowa. Złożono wieńce, wiązanki kwiatów i zapalono znicze.
Pomimo chłodu na cmentarzu zgromadziło się ponad 500 mieszkańców okolicznych miast, miasteczek i wiosek, przybyło ponad 20 pocztów sztandarowych z całego powiatu tarnowskiego, by w ten sposób udowodnić po raz kolejny, że patriotyzm dla nas to nie puste słowa bez pokrycia! To nasza miłość do ojczyzny, to nasze czyny, to nasza obecność i pamięć o tych, którzy polegli za naszą wolność! Stojąc w zadumie przy mogiłach Legionistów wyobrażaliśmy sobie Bitwę pod Łowczówkiem, która rozegrała się w dniach 22-25 grudnia 1914 roku, jak smutne i tragiczne musiały być dla polskich legionistów Święta Bożego Narodzenia, które przyszło im obchodzić w ponurych okopach. Danina krwi, którą wtedy złożono przyczyniła się do odzyskania przez Polskę Niepodległości 11 listopada 1918 roku.
W Zlocie Niepodległościowym brała udział 10 osobowa delegacja Stowarzyszenia Weteranów Zagranicznych Misji Pokojowych i Stabilizacyjnych Powiatu Tarnowskiego z Prezesem Zbigniewem Burnatem na czele, złożyli wiązankę kwiatów.
Po zakończeniu uroczystości na placu obok cmentarza, przy ognisku można było zasmakować żurek i wojskową grochówkę a także wypić kubek gorącej kawy czy herbaty. Łącząc się w bólu z ofiarami tragedii w Krakowie, w obliczu żałoby narodowej zrezygnowano z organizacji śpiewów pieśni legionowych.
Uroczystość była zorganizowana w sposób profesjonalny a prowadzenie jej przez zastępcę wójta pana Ryszarda Stankowskiego było najwyższej klasy! DZIĘKUJEMY!

Bitwa pod Łowczówkiem

Potyczka stoczona na wzgórzach i w lasach Łowczówka rozegrała się w dniach od 22 do 25 grudnia 1914 r. Najbardziej zaciekłe walki przyszło stoczyć w sam dzień Wigilii. Zaczęło się od tego, że 21 grudnia wojska rosyjskie rozbiły Austriaków w Pleśnej, Łowczówku i Łowczowie. Było to poważne zagrożenie dla armii austriackiej, której dwa skrzydła stykały się właśnie w tym rejonie. Dla ratowania sytuacji ściągnięto z Nowego Sącza I Brygadę Legionów Polskich, która odpoczywała tam po niedawnej bitwie pod Limanową. Oddziałami dowodził podpułkownik Kazimierz Sosnkowski. Brygada otrzymała rozkaz: odbić i utrzymać utracone przez armię austriacką pozycje, czyli dwa wzgórza w Łowczówku i Łowczowie. 22 grudnia, po trzygodzinnej walce, zdobyto wzgórze w Łowczówku, zaś nazajutrz - kolejne. Zaczęły się jednak kontrataki rosyjskie na świeżo utracone pozycje.
Nadszedł dzień Wigilii. Strzały nie tylko nie milkły, ale w dodatku legioniści musieli stoczyć zupełnie niepotrzebną walkę. Błędnie przekazany rozkaz spowodował, że wycofali się z zajętych pozycji, a po wyjaśnieniu nieporozumienia musieli je zdobywać ponownie. Tymczasem na niebie wschodziły gwiazdy. W oczach pojawiały się łzy wzruszenia na wspomnienie rodziny. A w okopach za opłatek i całą wieczerzę wigilijną musiał starczyć ocalony suchar albo kromka chleba. Jak podaje legionowa legenda, z polskich okopów popłynęła melodia kolędy. Ustały rosyjskie karabiny, a Polacy z drugiej strony barykady podchwycili pieśń. Wojna na chwilę zamilkła...
25 grudnia I Brygada wycofała się w kierunku Wróblowic i Zakliczyna. Nie odeszli jednak wszyscy. Pod Łowczówkiem na zawsze pozostało 128 poległych legionistów, 342 odniosło rany, a kilkunastu dostało się do niewoli. Była to jedna z najcięższych i najkrwawszych bitew, jakie stoczyła I Brygada Legionów Polskich w 1914 roku. O jej znaczeniu w historii Polski może świadczyć fakt, że nazwę Łowczówek i datę bitwy umieszczono na tablicy pamiątkowej przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie

ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ

Wróć do newsów