Newsy:

Święto Konstytucji 3 Maja.
Msza za Ojczyznę w kościele parafialnym w Sękowej.

W rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja o godz. 10.30 w uroczystość NMP Królowej Polski, odprawiona została uroczysta Msza święta w intencji Ojczyzny w 235 rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791 r.
Msza św. odbyła się w kościele parafialnym p.w. św. Józefa w Sękowej, odprawił ks. proboszcz Jacek Piróg, który wygłosił homilię, powiedział m.in. ,,Dzisiejszy dzień łączy w sobie dwie uroczystości. Święto religijne, czyli Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski oraz święto państwowe, 235 rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Dlatego dzisiaj modlimy się za wstawiennictwem Królowej Polski, aby owe wielkie ideały zawarte w Konstytucji 3-go Maja nie były deptane, ale by odżyły i uzdrowiły ducha naszego Narodu."
W tej podniosłej uroczystości sztandary wystawiła jednostka OSP Sękowa, udział wzięli druhowie OSP z Gminy Sękowa oraz młodzież szkolna z Zespołu Szkół w Siarach i Szkoły Podstawowej w Sękowej, wystawiając poczty sztandarowe. Licznie uczestniczyli mieszkańcy Sękowej i Siar. Na zakończenie mszy św. ks. proboszcz udzielił błogosławieństwa i w postawie stojącej zaśpiewano polską katolicką pieśń religijną ,,Boże coś Polskę...".

Bezpośrednio po zakończeniu nabożeństwa odbyła się część artystyczna przygotowana przez uczniów Szkoły Podstawowej w Siarach. Młodzi artyści zaprezentowali bardzo piękny montaż słowno-muzyczny, nawiązujący do wydarzeń historycznych oraz wartości związanych z uchwaleniem Konstytucji 3 Maja. Dziękujemy młodzieży i nauczycielom ze SP wSiarach!
Obchody były okazją do wspólnego uczczenia jednego z najważniejszych wydarzeń w historii Polski, a także wyrazem pamięci o dziedzictwie narodowym i wartościach, które budują naszą tożsamość.
W uroczystej Mszy św. uczestniczył zastępca wójta gminy Sękowa Michał Diduch, Przew. Rady Gminy Sękowa Bogusław Moroń oraz Sekretarz Gminy Sękowa Mateusz Ślęzak.
Na zakończenie ks. proboszcz podziękował młodzieży, nauczycielom i wszystkim parafianom za udział w dzisiejszej uroczystości. Z okazji 235. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja składam Państwu wyrazy uznania, szacunku oraz wdzięczności za wspólne upamiętnienie jednego z najważniejszych wydarzeń w historii Polski. Konstytucja 3 Maja była wyrazem odwagi, odpowiedzialności i troski o przyszłość państwa. Umiejscowiła Polskę wśród najbardziej rozwiniętych i nowoczesnych państw Europy i Świata. Była również świadectwem dążenia do wolności i budowania wspólnoty opartej na zasadach sprawiedliwości oraz solidarności - powiedział Przew. Rady Gminy.

***

Dziś obchodzone jest Święto Konstytucji 3 Maja na pamiątkę uchwalonego przez tzw. Sejm Wielki dokumentu ustawy regulującej ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 Maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją.
Obchody święta 3-go maja były zakazane podczas rozbiorów, a ponownie jego obchodzenie zostało wznowione w kwietniu 1919 roku, po przywróceniu Polski na mapy.
Święto Konstytucji 3 Maja było też zdelegalizowane przez hitlerowców i sowietów podczas okupacji Polski w czasie II wojny światowej. Po antykomunistycznych demonstracjach w 1946 r. nie było obchodzone w Polsce. Zastąpiono je obchodami Święta 1-go Maja. W styczniu 1951 r. święto 3-go maja zostało oficjalnie zdelegalizowane przez władze komunistyczne.
Święto zaczęło być ponownie obchodzone od roku 1981. Do roku 1989 w tym dniu często dochodziło w Polsce do protestów oraz demonstracji antyrządowych i antykomunistycznych. Od kwietnia 1990 r. Święto Konstytucji 3-go Maja należy do uroczyście obchodzonych polskich świąt. Od 2007 roku Święto Konstytucji 3 Maja obchodzi również Litwa, która tworzyła w 1791 roku wraz z Polską Rzeczpospolitą.

Uroczystości na cmentarzu wojennym nr 91 w Gorlicach oraz VII półmaraton

2 maja 2026 r. punktualnie o godz. 10.00, przy pięknej pogodzie rozpoczęły się na cmentarzu wojennym nr 91 w Gorlicach, obchody 111. rocznicy Bitwy pod Gorlicami. W tej podniosłej, pełnej szacunku atmosferze zgromadzili się mieszkańcy, delegacje, przedstawiciele władz oraz zaproszeni goście.
Burmistrz Miasta Gorlice Rafał Kukla, w swoim przemówieniu powiedział m.in.,,Bitwa pod Gorlicami była punktem kulminacyjnym toczących się od wielu miesięcy walk, których efektem było przełamanie frontu wschodniego. Najcięższe starcie miało miejsce w dniach 1-5 maja 1915 roku, a w operacji poległo kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy”. Na wzgórzu Korczak odegrano hymn państwowy, była salwa honorowa, odczytany został Apel Poległych ale też obok żołnierskich grobów zabrzmiały słowa ekumenicznej modlitwy, bo pamięć o tych, którzy tu polegli jest wspólna.
Około 40 delegacji złożyło wieńce i wiązanki kwiatów pod centralnym pomnikiem cmentarnym.

Po tej części o godz. 11-tej spod bramy cmentarza nr 91 wystartował VII Międzynarodowy Półmaraton „Bitwa pod Gorlicami”, w którym uczestniczyło ponad 140 biegaczy. Meta biegu zlokalizowana była w Siarach w Parku Historycznym. Zawodnicy otrzymali pamiątkowe medale a najlepsza 10-tka nagrody rzeczowe. Po zakończeniu imprezy przewidziano gorący posiłek dla wszystkich uczestników półmaratonu. Zawody odbyły się przy pięknej pogodzie +21 stopni.
W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele państw, których żołnierze walczyli w tym historycznym starciu – m.in. Polski, Austrii, Niemiec i Węgier. Obecni byli także parlamentarzyści, przedstawiciele samorządów, organizacji społecznych i grup rekonstrukcyjnych oraz Bractwo Kurkowe w Gorlicach.
Doniosłość uroczystości podkreśliła obecność Wojska Polskiego – reprezentacyjny oddział oddał salwę honorową ku czci poległych żołnierzy. Wzruszająca ceremonia miała miejsce w scenerii jednego z najbardziej symbolicznych cmentarzy z czasów I wojny światowej. Bitwa pod Gorlicami, rozegrana 2 maja 1915 roku, była jedną z najważniejszych ofensyw na froncie wschodnim I wojny światowej. Wojska niemieckie i austro-węgierskie przełamały rosyjskie linie obronne, co doprowadziło do odwrotu armii carskiej z Galicji.
Zwycięstwo to miało kluczowe znaczenie strategiczne – pozwoliło państwom centralnym odzyskać utracone wcześniej tereny i zmieniło układ sił na froncie. Walki w rejonie Gorlic pochłonęły dziesiątki tysięcy ofiar i pozostawiły trwały ślad w historii regionu.
Spotkania na wojennych cmentarzach mają w sobie coś wyjątkowego. Wśród krzyży, pod którymi spoczywają żołnierze różnych narodowości, czuje się wspólnotę ponad podziałami. Dzisiaj na wielu wojennych nekropoliach w regionie zapłonęły znicze, które są znakiem pamięci, że ta ziemia była kiedyś świadkiem jednej z najkrwawszych bitew I wojny światowej.
Bitwa pod Gorlicami, zmieniła losy wojny i losy Europy. To też wydarzenie, dzięki któremu Gorlice zapisały się na kartach historii. W czasie takich uroczystości, jak ta dzisiejsza, historia na nowo zapisuje się w sercach uczestników. Starsi słuchali z zadumą, młodsi – z zaciekawieniem i szacunkiem. Każdy czuł, że bierze udział w czymś więcej niż w zwykłej uroczystości, była to żywa lekcji pamięci i tożsamości. To hołd złożony żołnierzom wszystkich armii, którzy tutaj spoczywają, i przypomnienie, że pamięć o nich nie gaśnie.

XIII rekonstrukcja Bitwy pod Gorlicami – ,,TU I TAM”. ODRODZENIE

1 maja 2026 r. o godz. 15.30 na polach w Sękowej, rozpoczęła się XIII rekonstrukcja bitwy pod Gorlicami. W tym roku widowisko historyczne jest zatytułowane - ,,TU I TAM”. ODRODZENIE - Bitwa pod Gorlicami z motywem przewodnim - Nigdy Więcej Wojny. Przy pięknej pogodzie, widowisko zgromadziło kilka tysięcy widzów z regionu i całej Polski oraz ponad 400 rekonstruktorów z Polski, Słowacji, Czech, Węgier i Rumunii z 45 Grup Rekonstrukcji Historycznej.
Zastępca Wójta Gminy Sękowa Pan Michał Diduch dokonał oficjalnego otwarcia pikniku historycznego na terenie przyległym do kompleksu sportowo-rekreacyjnego w Sękowej, przeprowadzona została modlitwa ekumeniczna w intencji poległych, po czym odbyło się przepiękne widowisko historyczne z okresu Bitwy pod Gorlicami. Lektorem, który w genialny sposób opowiadał dziejące się wydarzenia był znany profesor, historyk i pasjonat dziejów WW Andrzej Olejko, którego opowieści nadają całemu wydarzeniu wyjątkowy wymiar edukacyjny i emocjonalny.

Na sękowskich polach stanęła galicyjska wioska, taka na wzór z początku XX w, gdy przez ziemię gorlicką przetaczały się działania Wielkiej Wojny. Wybudowali ją rekonstruktorzy z Gorlic zrzeszeni w Grupie Rekonstrukcji Historycznej 1915
Na polach, tuż za kościołem stanęły drewniane chaty i karczma żydowska Stanęły dwa lazarety polowe z pełnym wyposażeniem - łóżkami, ale i noszami do transportu rannych z pola walki w pobliżu linii okopów. Nad sękowskimi polami unosił się samolot z epoki a z kotła wojskowego dolatywał zapach grochówki.
W 1915 roku w kilkudniowej bitwie pod Gorlicami starły się ogromne armie Cesarstwa Niemieckiego, Austro-Węgier i Rosji. To właśnie przez tereny dzisiejszej wsi Sękowa w 1915 roku przebiegała ówczesna linia frontu i tzw. ziemia niczyja, oddzielająca wojska państw centralnych (Niemiec i Austro-Węgier) od ententy (wojsk rosyjskich). Rosjanie zajmowali wówczas pozycje po wschodniej stronie doliny rzeki Sękówki, tj. wzgórza Zagórz i Wierszek. Z kolei wojska niemieckie i austro-węgierskie stacjonowały na stokach pasma Oboczy i Huszczy. Wielka bitwa pod Gorlicami rozpoczęła się 2 maja 1915 roku. Wówczas oddziały 11 Bawarskiej Dywizji Piechoty natarły na 3 Armię rosyjską gen. Radko Dimitriewa.

W tym wielkim starcu wzięło udział łącznie 300 tys. W Bitwie pod Gorlicami – uznawaną przez historyków za największą na froncie wschodnim w czasie I wojny światowej poległo łącznie ponad 20 tys. żołnierzy. Stroną zwycięską w bitwie pod Gorlicami okazały się państwa centralne, które tym samym przełamały front wschodni. Pamiątką po tych wydarzeniach na terenie Gminy Sękowa pozostają 23 nekropolie, w których spoczywają żołnierze trzech Cesarzy w liczbie ponad 5 tyś tj tyle ile liczy cała gmina w obecnej chwili.
Rekonstrukcja to kilka epizodów. Pierwsze to spokojne życie przed wojną, a ostatnie to podnoszenie się do życia już po jej zakończeniu. Pomiędzy tymi dwoma chwilami jest czas straszny, czas, w którym jedynym zwycięzcą jest śmierć, choć gdzieś w oddali czeka też na wszystkich nadzieja.
To wydarzenie było skierowane nie tylko do pasjonatów historii, ale również mieszkańców i turystów chcących na własne oczy zobaczyć, jak 111 lat temu wyglądała słynna bitwa gorlicka. ,,Ludzkie drogi” w tym wydarzeniu prowadzą nas w miejsca, gdzie historia wciąż przemawia, a więc do Sękowej, by wspólnie oddać hołd tym, którzy przed laty kroczyli tą samą ziemią.
Nie zabrakło straganów z rękodziełem, kulinariami i starociami. Zafascynowani historią wojny na pewno byli bardzo zadowoleni.

Już 1 maja 2026 roku Sękowa ponownie stanie się miejscem niezwykłego spotkania z historią. Serdecznie zapraszamy na Rekonstrukcję Bitwy pod Gorlicami pod tytułem: Tu i tam. Odrodzenie. Widowisko historyczne w 111. Rocznicę Bitwy pod Gorlicami, Sękowa 2026. To wyjątkowe wydarzenie co roku przyciąga mieszkańców, turystów, pasjonatów historii oraz całe rodziny, które chcą na własne oczy zobaczyć widowisko pełne emocji, autentycznych kostiumów, wojskowych inscenizacji i poruszających odniesień do wydarzeń sprzed 111 lat. O godz. 15:30 rozpocznie się modlitwa ekumeniczna, natomiast o godz. 16:00 rozpoczniemy główne widowisko historyczne. Rekonstrukcja Bitwy pod Gorlicami to nie tylko żywa lekcja historii, ale również ważne wydarzenie kulturalne i patriotyczne, które przypomina o losach naszej ziemi i buduje pamięć o wydarzeniach, jakie rozegrały się na tym terenie podczas I wojny światowej. Już dziś zapiszcie tę datę w kalendarzu i bądźcie z nami w Sękowej. Do zobaczenia w Sękowej!

Porucznik Stanisława Groblewska. Od mistrzyni tenisa do Damy Virtuti Militari

W dniu 20 kwietnia 2026 r. o godz. 11-tej Szkolne Koło Historyczne pod kierunkiem mgr Marty Piecuch, przy Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Bystrej, zorganizowało prezentacje filmu pt. ,,Stanisława Groblewska z Bystrzycy Szymbarskiej”. W projekcie udział wzięła miejscowa młodzież oraz uczniowie ze SP z Bystrej. Byli też pasjonaci lokalnej historii oraz przedstawiciel Stacji Naukowej Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk w Szymbarku, która mieści się w dawnym majątku dworskim Stanisławy Groblewskiej. Obecnie w obrębie obiektu znajduje się: XIX-wieczny modrzewiowy dworek, oficyna, budynki gospodarcze oraz naturalny park leśny.
Na spotkanie byłem zaproszony przez Panią Marte, całość wydarzenia udokumentowałem zarówno w szkole jak i poza nią (cmentarz, kościół, dwór) Serdeczne gratulacje dla kreatywnych uczniów oraz dla Pani opiekunki koła. Wspaniały filmik, dzięki za odkrywanie naszych Wielkich Bohaterów a sama Pani Groblewska była damą pod każdym względem!! Powinniśmy pamiętać i uczyć o takich Wielkich Polakach młode pokolenia. Życzę dalszych sukcesów i motywacji do podejmowania kolejnych wyzwań.
Cześć i chwala Bohaterom!

NIECO HISTORII

Urodziła się 5 listopada 1895 w majątku Bystrzyca Szymbarska na terenie Szymbarku k/Gorlic, córka Henryka i Anny Groblewskich. Ukończyła Gimnazjum, w 1913 roku, zdała egzamin dojrzałości w Liceum Żeńskim Wiktorii Niedziałkowskiej we Lwowie, a następnie ukończyła pomaturalną Szkołę Rolniczo-Gospodarską we Lwowie.
W czasie nauki we Lwowie zaczęła grać w tenisa ziemnego. Kilkakrotnie była mistrzynią Lwowa, a w 1927 należała do grona najlepszych tenisistek, zajęła V miejsce w rankingu dziennika sportowego „Start”. W tym samym roku na Mistrzostwach Polski w Krakowie w grze podwójnej kobiet Groblewska z partnerką Jadwigą Jedrzejowską zdobyły Mistrzostwo Polski.
Ponownie została Mistrzynią Polski w Katowicach w 1928 w deblu, grając w parze z Jędrzejowską. W 1929 startowała na Mistrzostwach Polski w Poznaniu, w parze z Orzechowską (przegrały w finale) oraz na Mistrzostwach Jugosławii w Crikvenicy. Wicemistrzostwo Polski zdobyła w 1932 w parze z Adą Pozowską. Stanisława była zawodniczką Lwowskiego Klubu Tenisowego.
W latach późniejszych brała udział w turniejach tenisowych, jednak nie odnosiła większych sukcesów ze względu na obowiązki związane z zarządzaniem gospodarstwem rolnym.

Po śmierci ojca w 1927 przejęła 50-hektarowy majątek ziemski w Szymbarku. Gospodarstwo po ojcu przekształciła w specjalistyczne gospodarstwo hodowli bydła rasowego i owiec. W latach 1930–1939 dwór Stanisławy Groblewskiej stał się miejscem wypoczynku znanego polskiego pisarza i malarza Zygmunta Haupta.
We wrześniu 1939 rodzina Groblewskich zajęła się przerzutem polskich oficerów oraz cywilów przez granicę słowacką, a później razem z rodziną Stanisława Zgórniaka ps. „Górski” z Gorlic utworzyli trasy przerzutowe o kryptonimie „Z-G”. Jedna trasa wiodła z Gorlic przez Gładyszów na Słowację, druga przez Uście Ruskie do Wysowej, stamtąd przez granicę na Słowację, Węgry do Francji. Początkiem grudnia 1939 dwór Groblewskiej był siedzibą Komendy Obwodu Gorlice ZWZ. Zatrudniony w gospodarstwie jako leśniczy rtm. Marian Waldeck ps. „Kątski” był komendantem gorlickiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej. W styczniu 1940r. dworku Groblewskich odbywały się spotkania organizacyjne w których uczestniczył mjr. Franciszek Żak . Stanisława ps. „Joanna” pełniła funkcję adiutantki komendanta oraz łączniczki. W działalność konspiracyjną zaangażowana była także jej rodzina, syn Janusz ps. „Szczęsny”, mąż Karol oraz siostra Maria ps. „Maria” W lipcu 1941 Gestapo aresztowało komendanta rtm. Mariana Waldeckiego i kilka osób ze sztabu Obwodu Gorlickiego.
Stanisława mimo zagrożenia aresztowaniem, podjęła się utrzymania kontaktów z terenowymi placówkami i utrzymania łączności ze sztabem Komendy Okręgu AK w Krakowie, tymczasowo pełniła funkcję komendanta do czasu wyznaczenia nowego komendanta. We wrześniu 1941 dowództwo AK wyznaczyło nowego komendanta Obwodu Gorlickiego Armii Krajowej kapitana artylerii Władysława Bandrowskiego ps. „Zbych” , a Groblewskiej powierzono zadanie prowadzenia wywiadu wojskowego i gospodarczego. Zmieniła pseudonim na „Monika”.
Na odprawie w dowództwie AK w Krakowie dostała polecenie nawiązania kontaktów z Niemcami w celach wywiadowczych, a znajomość języka niemieckiego ułatwiała jej zdobywanie ważnych informacji. We wrześniu 1942 doszło do dekonspiracji w wyższym szczeblu dowodzenia, mimo ostrzeżeń wysyłanych przez Groblewską i inspektorat, Gestapo aresztowało komendanta Bandrowskiego i jego zastępcę. Stanisława zagrożona aresztowaniem wyjechała do Kunic koło Gdowa, gdzie ukrywała się do kwietnia 1943. Po powrocie do Bystrzycy wznowiła kontakty i działalność konspiracyjną, zmieniła pseudonim na „Olgierd”. 4 listopada 1943 otrzymała wiadomość z Krakowa, w której została poproszona o zabranie zbiega z obozu Stalagu VIII B w Lamsdorf, jeńca wojennego. Pojechała osobiście do Krakowa zaprzęgiem konnym, przywiozła Brytyjczyka przebranego w cywilne ubranie jako woźnicę – niemowę. Zbiegiem był Walijczyk, Frederick Sheady. Ukrywany był w dworze Groblewskich od 9 listopada 1943, a 24 lutego 1944 został przekazany pod opiekę oddziału partyzanckiego „Żbik” Armii Krajowej. Wiosną 1944 Stanisława zajmowała się zaopatrzeniem w organizacji „Uprawa”, pozyskiwała od właścicieli majątków ziemskich żywność dla oddziałów partyzanckich oraz przewoziła broń i uzbrojenie. Pod koniec 1944 zagrożona aresztowaniem przez Gorlickie Gestapo opuściła Bystrzycę Szymbarską, ukrywała się w Sidzinie koło Krakowa.

Majątek w Bystrzycy Szymbarskiej po wojnie został rozparcelowany, a Stanisława jako członek Armii Krajowej w latach 1945–1966 była pod obserwacją Służby Bezpieczeństwa PRL. Groblewscy po konfiskacie majątku zamieszkali w Krakowie, a Stanisława pracowała w Instytucie Zootechniki w Krakowie jako pracownik naukowy, gdzie zdobyła tytuł inżyniera zootechniki. Po wojnie była członkinią organizacji kombatanckiej ZBoWiD w Krakowie, gdzie działała w sekcji historycznej. Zmarła w Krakowie 20 marca 1974, została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Virtuti Militari
Krzyż Walecznych
Krzyż Armii Krajowej
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

W 1993 roku Technikum Rolnicze i Zasadnicza Szkoła Rolnicza w Bystrej przyjęło imię Stanisławy Groblewskiej.

Poznajmy się lepiej przez wspólną pamięć o I wojnie światowej.
Śladami Wielkiej Wojny!

W dniu 18 kwietnia 2026 r. ponad 40 osobowa grupa z Segedynu (Szeget) zaprzyjaźnionych Węgier, przybyła do Gorlic. Relacje z Węgrami opierają się na wielowiekowej tradycji i przysłowiu „Polak, Węgier, dwa bratanki...” (węg. Lengyel, Magyar – két jó barát).
Z rana zwiedzili Muzeum Regionalne PTTK, zobaczyli siedem naturalnej wielkości postaci figur, zapoznali się z krwawymi wydarzeniami bitwy pod Gorlicami 2 maja 1915 roku. Ekspozycji figur woskowych towarzyszą zbiory broni, umundurowania, numizmatów i dokumentów, a także plastyczna mapa operacji gorlickiej.
Następnie o godz. 11.00 w auli Technikum Budowlanego, odbyła się prelekcja regionalisty Pana Aleksandra Gucwy na temat cmentarzy wojennych z I wojny światowej na terenie Galicji Zachodniej. Uczeń tej szkoły Tymoteusz Mikrut w sposób profesjonalny tłumaczył na j. angielski, zaś Tibor ( jeden z grupy) na węgierski. Po godzinnym wykładzie pojechaliśmy do Łużnej, zwiedzamy cmentarz nr 122 rosyjski i 123 austro-węgierski na Pustkach, który na zwiedzających zrobił duże wrażenie. Na zakończenie tego dnia zaliczamy jeszcze cmentarz nr 120 na którym spoczywa 417 żołnierzy węgierskich – Łużna – Wiatrówki.
Przy pięknej słonecznej i ciepłej pogodzie nastąpiło wspólne pożegnanie, my odjechaliśmy do swoich domów, zaś ,,Honwedzi” do Limanowej a następnie na nocleg do Krakowa. Od kierownika grupy otrzymaliśmy odznakę 47 Węgierskiego Pułku Piechoty, Polsko – Węgierską czytankę historyczną oraz …węgierskie wino!