Newsy:

znalezionych: 925 na 185 stronach
« poprzednia -   3  4  5  6  7  8  9  10  11   - następna »

Prezydenta Andrzej Duda wręczył płk. pil. Ludwikowi Krempie generalską nominację.

W samo południe 25 listopada 2016 r. odbyła się w 8. Bazie Lotnictwa Transportowego Kraków – Balice niezwykła uroczystość. Jednemu z ostatnich żyjących pilotów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, lotnikowi 304 Dywizjonu Bombowego w Wielkiej Brytanii, Prezydent Andrzej Duda awansował do stopnia generała, stuletniego polskiego lotnika Ludwika Krempe. To jeden z niewielu żyjących jeszcze pilotów polskich Sił Powietrznych na Zachodzie.
Za służbę i bycie wzorem dla młodych lotników podziękował mu prezydent Andrzej Duda.

Chwilę później nominację na stopień generała brygady i honorową szablę wręczył mu prezydent.

,,To dla mnie wielki zaszczyt, jako Prezydenta RP, że mogę dziś wręczyć tę nominację generalską człowiekowi, który z całą pewnością jest nestorem polskich sił powietrznych, bohaterowi II wojny światowej, bohaterowi walki o wolność naszej Ojczyzny, odznaczonemu Orderem Virtuti Militari, dwukrotnie odznaczonemu Krzyżem Walecznych" - mówił prezydent Andrzej Duda.
Z całego serca dziękuję za ten wielki czyn pańskiego życia, serdecznie dziękuję za tę niezłomną postawę bohaterstwa w walce o wolność Ojczyzny. Dziś jest Pan przykładem dla polskich lotników, dla polskiej lotniczej młodzieży, dla Sił Powietrznych wolnej znowu Rzeczypospolitej—powiedział prezydent.

Prezydent wyraził nadzieję, że Ludwik Krempa długo jeszcze pozostanie aktywny, jako świadek historii, który mimo wieku jest ciągle otwarty na spotkania z młodzieżą i dawanie świadectwa „patriotyzmu, miłości Ojczyzny i obowiązku służby”. Podkreślił, że gen. Krempa „jest dla polskiego lotnictwa postacią pomnikową”.

Stulatek otrzymał galowy mundur lotniczy i przez kilkadziesiąt minut odbierał gratulacje. - Dziękuję, że pan jest. Gdyby chciał pan polatać, proszę powiedzieć, zorganizujemy wszystko - zaproponował gen. Mirosław Jemielniak z Dowództwa Generalnego.

W rozmowie gen.bryg. Ludwik Krempa powiedział:

O nominacji dowiedziałem się 11 listopada rano. I wtedy mówiłem, że to przecież nie pierwszy kwietnia. Nie Prima Aprilis… Nie wierzyłem temu wszystkiemu. Awans generalski jest dla mnie niespodzianką i powrotem do wspomnień z lat młodości. Jest wielu innych ludzi, którzy bardziej zasłużyli na ten awans aniżeli ja. Nie jestem bohaterem, wykonywałem swoje zadania, to, co kazali i na tym koniec. Cudów nie zrobiłem - powiedział

W 1988 powrócił do Polski i wraz z żoną zamieszkał w Krakowie. Jest honorowym członkiem Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP Oddziału Krakowskiego. Aktywnie uczestniczy w uroczystościach patriotycznych i spotkaniach kombatanckich.

***

Po oficjalnych uroczystościach, nasz kolega z grupy gorlickiej Franciszek Janeczek z rąk generała dywizji pilota Wojska Polskiego Franciszka Macioły otrzymał legitymację członka Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP w obecności prezesa płk. pil. Stanisława Wojdyły i byłego prezesa płk. pil. Benedykta Siemaszko.

Więcej informacji znajdziesz również tu:

ZOBACZ - Generalski awans dla 100 letniego pilota Ludwika Krempy

ZOBACZ 100 - LECIE URODZIN LUDWIKA KREMPY

Foto: Alexander Gucwa i Dariusz Duran

ZOBACZ FILM EDWARDA WYROBY

Generalski awans dla 100 letniego pilota Ludwika Krempy

Z inicjatywą nadania zasłużonemu weteranowi stopnia generalskiego wystąpił Zarząd Oddziału Krakowskiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP. Płk. pil. Ludwik Krempa jest członkiem honorowym Krakowskiego Oddziału SSLW RP i Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa. W tym roku 23 stycznia obchodził 100 lecie urodzin.

ZOBACZ 100 - LECIE URODZIN LUDWIKA KREMPY

Postanowieniem Prezydenta RP Andrzeja Dudy z dnia 28 września 2016 r. płk pil. Ludwik Krempa, pilot 304. Dywizjonu Bombowego „Ziemi Śląskiej”, jeden z ostatnich żyjących w Polsce lotników, kawaler Orderu Virtuti Militari – najwyższego polskiego odznaczenia bojowego i zarazem jeden z nielicznych, który karierę bojową rozpoczął jeszcze we wrześniu 1939 r., został mianowany na stopień generała brygady. Postanowienie zostało opublikowanie w Monitorze Polskim w dniu 9 listopada br.

Uroczyste wręczenie nominacji przez Prezydenta RP Andrzeja Dudy nastąpi dzisiaj tj. 25 listopada 2016 r. o godz.12.00 na terenie 8. Bazy Lotnictwa Transportowego Kraków - Balice.

Pułkownik pilot Ludwik KREMPA urodził się 22.01.1916 roku w Sanoku, jako syn Wawrzyńca i Anny z domu Kikta. Jego ojciec zmarł po zakończeniu I Wojny Światowej (służył w armii austro-węgierskiej) na skutek ran odniesionych na froncie. Dalszym wychowaniem małego Ludwika zajmowała się jedynie matka. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Sanoku, Krystynopolu i Krakowie, gdzie następnie został absolwentem Państwowej Szkoły Przemysłowej im. Stanisława Staszica. W tej szkole w 1936 zdał maturę i otrzymał tytuł technika mechanika. W czasie oczekiwania na powołanie do wojska, jego ciekawość wzbudziło lotnictwo. Za namową kolegi Edmunda Lagro (późniejszego pilota Dywizjonu 304 i 1586 Eskadry Działań Specjalnych) zainteresował się lotnictwem, po czym w połowie 1936 trafił do ośrodka w Bezmiechowej Górnej w rodzinnych stronach. Tu ukończył kurs szybowcowy i zdobył kategorię „A” pilota szybowcowego. W 1937 otrzymał powołanie do odbycia służby wojskowej w Szkole Podchorążych Łączności w Zegrzu. Ponieważ posiadał uprawnienia pilota szybowcowego został skierowany do dalszej nauki w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie. Tam w styczniu po trzymiesięcznym szkoleniu ukończył okres rekrucki i jako słuchacz zaliczył lotnicze przedmioty teoretyczne. Następnie rozpoczął szkolenie praktyczne na lotnisku w Sadkowie. Tu pilotował samoloty RWD-8, PWS-26 oraz Bartel BM-5. Po ukończeniu kursu pilotażu podstawowego, jako rezerwista otrzymał przydział do 6. Pułku Lotniczego we Lwowie. Od czerwca 1938 pracował, jako kreślarz konstruktor w firmie Zieleniewski i Spółka w Krakowie. W tym czasie, w randzie pilota rezerwowego, poprawiał swoje umiejętności lotnicze wykonując loty na samolotach Potez w 2. Pułku Lotniczym w Krakowie. 21 lipca 1939 powołano go na ćwiczenia dla rezerwistów do Eskadry Treningowej 6. Pułku Lotniczego, zaś w związku z realnym zagrożeniem konfliktu w Europie, nie został zwolniony do cywila, lecz skierowany do 66. Eskadry Obserwacyjnej.

Po wybuchu II Wojny Światowej na początku kampanii wrześniowej pozostawał w eskadrze. 7 września 1939, podczas wycofywania wojsk polskich jego eskadra znalazła się na lotnisku Polkowszczyzna niedaleko Nałęczowa. Tam poważnie zachorował i został przetransportowany do szpitala w Lublinie. Tutaj po kilku dniach został ze szpitala zwolniony. Od personelu jeszcze w szpitalu dowiedział się, że do miasta zbliżania się wojska niemieckich i niemożliwym jest powrót do jego eskadry. Dołączył, zatem do rzutu naziemnego 2. Pułku Lotniczego, w którym służył odtąd, jako pilot łącznikowy (wówczas latał na samolotach RWD-8). 17 września 1939 przebywał na lotnisku w Tarnopolu. Razem z kolegą mieli odlecieć do na inne lotnisko. Próba startu obu samolotów skończyła się niepowodzeniem. Pilot drugiego samolotu nie zdołał uruchomić swojego RWD-8. Pilot Ludwik Krempa będąc w powietrzu dostrzegł nadchodzące oddziały radzieckie. Postanowił wylądować i razem z kolegą podjęli wówczas pieszą ewakuację przez Stanisławów do Lwowa a następnie do Krakowa. Pod koniec 1939 opuścił Kraków i wyjechał do swojej matki w rodzinnym Sanoku. Wkrótce dzięki pomocy kolegi rozpoczął pracę w kopalni w pobliskiej Grabownicy Starzeńskiej, zaś wiosną 1940 wraz z grupą uciekinierów opuścił okupowaną Polskę przez zieloną granicę. Na Węgrzech został zatrzymany i odesłany z powrotem. Dopiero druga próba przedostania się na południe zakończyła się powodzeniem. Poprzez Ungwar, Záhony (gdzie mieścił się obóz dla uchodźców z Polski), Budapeszt, Belgrad, Grecję dotarł do Turcji. Z portu w Mersin z grupą rodaków na statku „Warszawa” trafił do Hajfy.

Od 19 sierpnia 1940 został wcielony do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Tutaj pilota Ludwika Krempe przekierowano do grupy przewidzianej do formowanych Polskich Sił Powietrznych w Anglii. 26 października 1940 znalazł się w polskiej bazie w Blackpool. 20 listopada 1940 rozpoczął długi cykl szkoleń – najpierw przeszedł kurs sprawdzający w 15 EFTS (15 Szkoła Pilotażu Podstawowego) w Carlisle (wówczas wymagano od niego doszkolenia na maszynach brytyjskich oraz doszkolenia w zakresie procedur).

W lipcu 1941 rozpoczął praktyczne szkolenie, od sierpnia uczył się w 16 SFTS w Newton. 1 lutego 1942 otrzymał stopień oficerski. W lipcu 1942 przydzielono go do jednostki szkolenia operacyjnego w 18 OTU w Bramcote. Tam zapoznał się z procedurami lotniczymi w jednostkach bojowych. 20 października 1942 został przydzielony do 304 Dywizjonu Bombowego "Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego". Wykonywał loty bojowe na maszynach Vickers Wellington stanowiące patrole nad morzem celem wykrywania i niszczenia wrogich okrętów, w tym niemieckich łodzi podwodnych. (do jego zadań należało patrolowanie, fotografowanie, bombardowanie); ponadto uczestniczył w bombardowaniu portu w Bordeaux. Do lutego 1943 odbył 16 lotów. Na zdjęciu dekoracja porucznika Ludwika Krempy Krzyżem Walecznych przez Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych generała Kazimierza Sosnkowskiego w 1943 roku.

W maju 1943 został skierowany na kurs doszkalający dla oficerów na stację RAF w Cosford, od lipca 1943 odbywał kurs zgrywania załóg w 6 OTU w Silloth. Po kursie 10 września wraca do 304 Dywizjonu Bombowego, jako dowódca załogi w składzie: porucznik nawigator Stefan Sawicki, plutonowy radiotelegrafista Wacław Szerszun, starszy sierżant strzelec Mikołaj Pawluczuk, sierżant strzelec Jan Gumiński, sierżant M. Piotrowski, sierżant. J. Zientek. Wraz z załogą odbył kolejne 34 loty wykonując zadania bojowe, głównie nad Oceanem Atlantyckim i Zatoką Biskajską. W czasie jednego z patroli załodze udało się wykryć trzy okręty nieprzyjaciela, podając o nich dokładne informacje. Z ta załogą po odbyciu łącznie 50 lotów (ostatni z tury 21/22 czerwca 1944 roku) skierowany został na kurs dla instruktorów w szkole pilotażu 16 SFTS. Po ukończeniu kursu od 22 czerwca 1944 szkolił, jako instruktor pilotów na samolotach Oxford.

Po zakończeniu wojny, wrócił do Dywizjonu 304, który stał się wówczas jednostką transportową. 24 stycznia 1946 został przeniesiony do 301 Dywizjonu Transportowego Ziemi Pomorskiej - Obrońców Warszawy (w czasie służby odbywał loty na samolotach Halifax do Włoch i Grecji), w którym służył do rozformowania tej jednostki w grudniu 1946. Wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, w jego ramach od 10 stycznia 1947 służył na stacji w East Wretham. Został zdemobilizowany w styczniu 1949. Służbę zakończył w polskim stopniu porucznika i brytyjskim flight lieutenanta. Choć w tym czasie porucznik Krempa otrzymał ofertę od lotnictwa Pakistanu, postanowił po zakończeniu służby pozostać w Wielkiej Brytanii. W ramach kursów dla polskich żołnierzy ukończył kurs kreślarski. Rozpoczął pracę w firmie „Sentinel” w Shrewsbury jako kreślarz i projektant przy produkcji silników do autobusów, po pięciu latach trafił do firmy „Stone Platt Company” w Crawley, w której był zatrudniony, jako projektant pomp głębinowych i systemów zasilania awaryjnego, przez ponad 25 lat aż do przejścia na emeryturę w 1981.

Będąc na emeryturze 1988 powrócił wraz z żoną do Polski. Aktualnie mieszka w Krakowie. Jest miedzy innymi Honorowym Członkiem Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP; Członkiem Stowarzyszenia Lotników Polski Południowej. 27 listopada 2013 został wybrany na honorowego wiceprezesa ds. weteranów; w stowarzyszeniu jest także członkiem kapituły „Honoris”. Mimo sędziwego wieku aktywnie uczestniczy w uroczystościach patriotycznych i spotkaniach kombatanckich. W 2013 powstał film poświęcony Ludwikowi Krempie pt. Wspomnień czar autorstwa Edwarda Wyroby. W styczniu 2014 w 8. Bazie Lotnictwa Transportowego w Balicach zostały zorganizowane uroczystości z okazji 98. urodzin Ludwika Krempy. Jest jednym z ostatnich żyjących polskich lotników z czasów II wojny światowej, odznaczonych orderem Virtuti Militari. Otrzymał również Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr. 10301, we wniosku major Jerzy Kranc podał: „Na każdym kroku odznaczał się nadzwyczajną zaciętością i dążnością do wykonywania zadań nawet za najwyższą cenę. Zasługuje w zupełności na odznaczenie Krzyżem Virtuti Militari”). Krzyż Walecznych (dwukrotnie, w tym w 1943 - udekorował go generał Kazimierz Sosnkowski). Odznaczony Medalem Lotniczym i Polową Odznaką Pilota.

70 lat Liceum Ogólnokształcącego w Bobowej

W lutym 1945 roku w budynku ,,Ponikłówka” rozpoczęła swą działalność szkoła i przyjęła pierwszych uczniów. Był to dla bobowskiego liceum rok szczególny. 12 listopada 2016 r. obchodziliśmy 70-lecie. Tego dnia absolwenci, będący dziś dorosłymi ludźmi, mogli ponownie wrócić do szkolnej ławki, wspomnień, jakie się z tym wiążą, a co najważniejsze, obudzić cząstkę siebie, którą pozostawili w murach tej szkoły.

Uroczystość rozpoczęła się od rejestracji uczestników, każdy z nas otrzymał piękne wydanie albumowe o naszej 70 letniej szkole wersji papierowej i elektronicznej oraz kilka innych gadżetów. To ta część jubileuszu, najprawdopodobniej była najbardziej wyczekiwaną - zwiedzanie szkoły. Właśnie ten moment wzbudził najwięcej radości, spowodował łzy szczęścia i wzruszenia zarazem, ale wywołał także najwięcej wspomnień. Zwiedzanie, rozmowy i wspomnienia umilił poczęstunek przygotowany przez uczniów i nauczycieli szkoły. Patrząc na absolwentów, uczniowie mogli zobaczyć, jak pięknym czasem są chwile spędzone w liceum i mimo tego, że teraz narzekają, za kilkanaście, kilkadziesiąt lat, zrozumieją, że był to najpiękniejszy czas w ich życiu, tak jak przekonali się o tym absolwenci – matura 1966! Serdecznie gratulujemy i kierujemy wyrazy uznania do wszystkich obecnych i byłych nauczycieli i pracowników naszego liceum za kształtowanie szkoły bogatej w wartości, pasję oraz pedagogiczny profesjonalizm, ponieważ gdyby nie oni i praca, którą wykonują każdego dnia, możliwe, że dzisiaj nie obchodzilibyśmy tego pięknego dla nas święta.
„Przeszłość zachowana w pamięci staje się częścią teraźniejszości” /Tadeusz Kotarbiński/.

O godz. 14-tej rozpoczęła się Msza Święta w kościele p.w. Wszystkich Świętych w Bobowej, koncelebrowana przez siedmiu kapłanów - absolwentów a przewodniczył ks. Leszek Leszkiewicz, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej rodem z Rzepiennika Biskupiego absolwent LO w Bobowej – matura 1989 r.- wych. Grażyna Kurzawa. Wygłosił poruszającą i emocjonalną homilię przywołując wspomnienia z liceum, odwołując się do łączności Boga, historii i współczesności.

Następnie przeszliśmy ponownie do szkoły, korytarz huczał od rozmów i emocji. Cisza zapadła w chwili gdy zaczęła się część oficjalna na sali gimnastycznej od wprowadzenia sztandaru i odśpiewania Hymnu Narodowego. Pani Dyrektor Szkoły Urszula Jabłońska powitała wszystkich zaproszonych gości przybyłych z dalekich stron kraju i zagranicy jak również władze powiatowe i wojewódzkie. W swoim wystąpieniu powiedziała m.in. ,,70 lat istnienia Liceum Ogólnokształcącego w Bobowej to bogata historia, dzieło tych, którzy ją tworzyli, w niej pracowali i w niej się uczyli. Historia Szkoły to również wiele kart zapisanych nazwiskami ponad trzech tysięcy absolwentów, którzy w latach pobytu w Szkole kształtowali jej klimat, wzbogacali tradycje i rozsławiali jej imię. Niech Jubileusz będzie świadectwem dorobku Szkoły oraz okazją do wspomnień i przywoła oraz utrwali w pamięci historię Szkoły, jej absolwentów, nauczycieli i pracowników, będących chlubą i dumą Bobowskiego Ogólniaka.”

Były dyr. szkoły pełniący tę funkcje przez 21 lat Tadeusz Rak zaprosił zebranych na „Spacer po historii szkoły”. Było to ponad pół godzinne wystąpienie, w którym przedstawiono, skrót historii bobowskiego liceum ilustrowane zdjęciami archiwalnymi uczestników i szkoły od 1945 r. do chwili obecnej. Niejedna łza się w oku zakręciła, oj, zakręciła.
Głos zabrali też dawni dyrektorzy szkoły i zaproszeni goście.
W uroczystości udział wzięło dwóch panów: Potoczek Jan i Urbanek Czesław, absolwenci Liceum Ogólnokształcącego w Bobowej drugiego rocznika, którzy maturę pisali w 1951 roku, a w 1952 r. pani Zawicka (Job) Janina, Turek (Gryzło) Zofia, Śmiertka (Magiera) Helena i Stoch Jerzy. W uroczystości jubileuszowej wziął udział najstarszy nauczyciel prof. Mieczysław Krok, który na przełomie lat 50 i 60 uczył wych. fiz.

W trakcie uroczystości grupa uczniów, nauczycieli i absolwentów odwiedziła tych którzy odeszli, a o których pamiętamy. Symboliczne znicze i róże postawili w miejscach pamięci. Nastąpiło też odsłonięcie tablicy i nadanie nazwy sali matematycznej im. Jadwigi Krztoń – naucz. matematyki w latach 1965 – 2001.

Po wyprowadzeniu sztandaru, przez godzinę na scenie wystąpiły różne młodzieżowe grupy muzyczno - wokalne a punktem kulminacyjnym był występ gwiazdy sceny operowej Urszuli Rojek pochodzącej z Bobowej – sopran (Wiedeń – Austria), która swoim głosem zachwyca publiczność na całym świecie.

Spotkanie zakończyło się w restauracji ,,Ostoja” wspólnym posiłkiem, rozmowami i tańcami.

W imieniu Matura 1966, chciałem serdecznie podziękować organizatorom, wszystkim osobom i instytucjom, które przyczyniły się do zorganizowania tak wspaniałej uroczystości z okazji 70 lecia Liceum Ogólnokształcącego w Bobowej.
Takie dni nie powinny się kończyć. Musimy się spotkać jak najszybciej, a więc do ZOBACZENIA!!
ALEXANDER GUCWA

"ZOBACZ RELACJĘ FILMOWĄ - kliknij"

Foto: Aleksander Gucwa i Wojciech Noworyta

70 lat Liceum Ogólnokszałcącego w Bobowej

11 listopada - nasze Narodowe Święto Niepodległości.

11 listopada 1918 r. Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę wojskową i naczelne dowództwo podległych jej wojsk polskich. Tego samego dnia Niemcy podpisały zawieszenie broni kończące I wojnę światową. Po 123 latach Polska Odzyskiwała Niepodległość !

Uroczyste obchody 98 rocznicy Odzyskania Niepodległości rozpoczęły się w Kościele Parafialnym p.w. św. Józefa w Sękowej o godz. 10.30 Mszą św. za poległych w obronie Ojczyzny. Mszę celebrował ks. proboszcz Janusz Kurasz, który wygłosił homilię, zwrócił uwagę na takie słowa jak Ojczyzna i patriotyzm. Powiedział m.in. ,,Dzień 11 listopada był zawsze dla milionów Polaków dniem szczególnym ważnym, tak jak zawsze była ważna niepodległość. Dziś Ojczyzna stawia przed nami nowe wymagania. Trzeba nam ciągle modlić się i pracować na rzecz jedności i tolerancji. Potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc, aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość, uczciwość i ofiarność, szacunek dla innych i troska o dobro wspólne, szczególnie o to dobro, jakim jest wolna Ojczyzna".

Po mszy św. poczty sztandarowe PSL Siary i Zespołu Szkół w Siarach, druhowie z całej niemal gminy i grupka zebranych mieszkańców, uroczystym orszakiem przemaszerowała na miejscowy cmentarz parafialny pod figurę Chrystusa Zmartwychwstałego. Na czele kolumny szedł miejscowy zespół muzyczny, który odgrywał wiele patriotycznych utworów pod dyrekcją Mirosława Bogonia. Na cmentarzu ks. proboszcz odmówił modlitwę a pani wójt gminy w przemówieniu podkreśliła rolę bohaterów, którzy swoimi wysiłkami przyczynili się do Odrodzenia Polski na mapie Europy.

Złożono hołd pokoleniom Polaków i uczcili pamięć narodowych bohaterów, składając wieniec pod figurą Chrystusa Zmartwychwstałego, w którym mieszczą się prochy żołnierzy z różnych pól bitewnych. Odśpiewano hymn państwowy. Uroczystość pod pomnikiem prowadził dyr. Zespołu Szkół w Sękowej Bogusław Diduch

ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ

*****

O godzinie 17-tej w Gminnym Ośrodku Kultury w Sękowej rozpoczęła się wieczornica, otworzyła pani wójt gminy. W przemówieniu powiedziała: ,,Dziś spotykamy się, aby uczcić wydarzenia, w wyniku których narodziła się Druga Rzeczpospolita. Spotykamy się, aby wspomnieć narodowych bohaterów, którzy swoimi wysiłkami przyczynili się do odrodzenia Polski. Również wybitni patrioci z gmin powiatu gorlickiego mieli swój wkład w budowaniu historii Polski”.

Mieszkańcy Sękowej wypełnili po brzegi salę, zobaczyli program - montaż przygotowany przez GOK z udziałem młodzieży z Siar i Sękowej. Cały występ młodzieży został przyjęty z dużym zainteresowaniem, a w szczególności wzruszały piękne monologi i pieśni patriotyczne z lat 1914 - 1918, które zostały nagrodzone gromkimi brawami.

Obecność mieszkańców stała się dowodem naszej pamięci o ofiarach poniesionych w walce o niepodległość naszej Ojczyzny. Wszyscy spotkali się po to, aby stać się strażnikami pamięci o naszych najlepszych i godnych najważniejszego szacunku patriotycznych tradycji. To czas zadumy i refleksji, ale też czas radości, triumfu i szczęścia. Uroczystość, na której wspólnie uczczono pamięć o walce, ofierze i poświęceniu, zakończyło wspólne spożycie grochówki z żołnierskiego kotła, a śpiewając pieśni patriotyczne przypominano sobie o historii Polski, kulturze narodowej i wielkich czynach bohaterów - Polaków walczących o niepodległość. Obchody 11 listopada to szacunek i cześć dla tych wielkich, często bezimiennych bohaterów, o których powinni pamiętać zwłaszcza młodzi ludzie.

Dzień Pamięci Poległych Żołnierzy Wspólnoty Brytyjskiej.
Remembrance Day.

8 listopada br. o godzinie 10.40 w kwaterze Wspólnoty Brytyjskie na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, odbyły się obchody Dnia Pamięci (Remembrance Day) żołnierzy Wspólnoty Brytyjskiej poległych na frontach wszystkich wojen i konfliktów zbrojnych.
W uroczystościach uczestniczył przedstawiciel Ambasady Brytyjskiej, którą reprezentował Pułkownik (Group Captain) Simon Blake - RAF - Attaché Obrony a także Zastępca Attaché Sił Zbrojnych Kanady w Polsce, major Michael Bernardo. Uczestniczyla też delegacja Wojska Polskiego reprezentowana przez Dowódcę 8. Bazy Lotnictwa Transportowego Kraków - Balice oraz żołnierze z jednostek Garnizonu Kraków.

W uroczystościach na cmentarzu uczestniczyli także przedstawiciele Związków Kombatanckich, harcerze i młodzież ze szkół nosząca imię bohaterów RAF. Byli także przedstawiciele Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP i KKSL w Krakowie. Obecny był również Kawaler Orderu Virtuti Militari gen. bryg. pilot 304 Dywizjonu Bombowego "Ziemi Śląskiej, 101 letni Ludwik Krempa

Podczas uroczystości na cmentarzu wspominani byli wszyscy obywatele Wspólnoty Brytyjskiej, którzy oddali życie na morzu, lądzie i w powietrzu w czasie I i II wojny światowej: ,,Pamiętamy także o odważnych żołnierzach Polskich Sił Zbrojnych, którzy ramię w ramie walczyli i ginęli w imię wolności i sprawiedliwości, umierali na swojej ojczystej ziemi oraz za granicą u boku towarzyszy broni pochodzących z państw Wspólnoty Brytyjskiej” , powiedział Simon Blake

Po okolicznościowych przemówieniach, odbyła się także modlitwa w intencji poległych żołnierzy, przeprowadzona przez ks. por. Macieja Kalinowskiego, kapelana z 6 Brygady Powietrznodesantowej i Żandarmerii Wojskowej w Krakowie.
Po oficjalnych uroczystościach nastąpiła ceremonia złożenia wieńców przez przedstawiciela Ambasady Brytyjskiej, Pułkownika (Group Captain) Simona Blake, przedstawiciela Ambasady Kanadyjskiej, żołnierzy Wojska Polskiego, Związki Kombatanckie oraz harcerzy i młodzież szkolną. Wśród gości byli także przedstawiciele Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP w Krakowie, reprezentował: Honorowy Prezes gen. bryg. pilot 304 Dywizjonu Bombowego "Ziemi Śląskiej, 101 letni Ludwik Krempa, Prezes płk pil. Stanisław Wojdyła, Vice Prezes ppłk. pil. Stefan Glądys oraz członek zarządu ppłk pil. Szczepan Kurpisz

Asystę wojskową i wartę honorową zabezpieczyły jednostki Garnizonu Kraków.
Po zakończeniu ceremonii uczestnicy udali się do Muzeum Lotnictwa Polskiego na wspólny posiłek i spotkanie towarzyskie.

***

Dzień Pamięci Wspólnoty Brytyjskiej obchodzony jest na pamiątkę zakończenia I Wojny Światowej tj. 11 listopada. Przyjętym zwyczajem jest, że punktualnie o godzinie 11-tej tego dnia w całej Wspólnocie czczona jest pamięć poległych żołnierzy. Ten dzień nazywany jest również "Poppy Day" w związku z tradycją składania na grobach żołnierzy symbolicznych wieńców z kwiatów maku, mających upamiętnić krwawe walki na polach Flandrii w czasie I wojny światowej.

Warto dodać, że Cmentarz Wojenny Wspólnoty Brytyjskiej w Krakowie jest największym z trzech cmentarzy wspólnotowych położonych na terenie Polski. Znajdują się na nim groby 500 żołnierzy z następujących państw: Wielkiej Brytanii (343), Kanady (15), Australii (22), Nowej Zelandii (26), Południowej Afryki (50), Indii (2) i z Polski (22). Są tam również trzy mogiły nieznanych żołnierzy, 24 cywili i tablice upamiętniające 2 żołnierzy brytyjskich pochowanych pierwotnie na Cmentarzu Żydowskim Krolenskahta, których groby już nie istnieją. Jest to miejsce spoczynku ludzi, którzy zginęli w różnych obozach jenieckich w Polsce.

Na cmentarzu znajdują się groby lotników z bazy w Brindisi (Włochy), którzy stracili życie w czasie lotów z pomocą dla Powstania Warszawskiego lub podczas bombardowania hitlerowskich Niemiec. Spoczywa tu m.in. siedmioosobowa załoga Liberatora z Olszyn i Halifaxa z Banicy, którzy zginęli w sierpniu 1944 r.

W imieniu Ambasadorów Krajów Wspólnoty Brytyjskiej Pana Płk Simona Blake i Ambasady Kanadyjskiej na obchody Dnia Pamięci został zaproszony po raz ósmy Aleksander Gucwa z Sękowej - Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej, który takimi słowami podzielił się z zebranymi: "Jestem zaszczycony swoją obecnością na Cmentarzu Wojennym w Krakowie podczas obchodów Dnia Pamięci. Żołnierze alianccy, którzy polegli w walkach II Wojny Światowej, ramię w ramię z żołnierzami polskimi walczyli i ginęli w imię wolności oraz sprawiedliwości. Moja obecność tu, pokazuje mój szacunek i cześć dla wszystkich tych, którzy walczyli i oddali swoje życie, abyśmy mogli żyć w pokoju i cieszyć się wolnością”.

W uroczystościach w Krakowie uczestniczył również Pan Dariusz Duran z Komitetu na rzecz pamięci narodowej.

Symbol czerwonego maku pochodzi z wiersza pt. „Na polach Flandrii” napisanego w czasie I wojny światowej przez wojskowego lekarza, podpułkownika Johna McCrae, w reakcji na śmierć bliskiego przyjaciela. Porównanie kwitnących maków do krwi poległych często pojawiało się w relacjach żołnierzy walczących w 1916 roku nad Sommą. Występuje ono także w polskiej pieśni wojskowej z 1944 roku „Czerwone maki na Monte Cassino”. Wiersz „Na polach Flandrii” (oryginał powyżej) jest przypominany w krajach anglosaskich z okazji Dnia Pamięci. Symbolem tego dnia są czerwone maki (ang. Poppy Day) wpinane w klapy marynarek.


Remembrance Day - Kraków, 08.11.2016 r.
Dzień Pamięci Poległych Żołnierzy Wspólnoty Brytyjskiej.